Pamiętam, jak obudziła mnie z jednej z moich codziennych drzemek znajoma melodia furgonetki z lodami, która każdego dnia w lecie krąży po naszej miejscowości. To prawda, że ​​było to trochę dziwne, że słyszałam to tak żywo pomimo spania z zatyczkami do uszu; mimo to wyskoczyłam z łóżka, złapałam portfel i wybiegłam na zewnątrz. Wyobraźcie sobie moje rozczarowanie, gdy zdałam sobie sprawę, że nie ma furgonetki w zasięgu wzroku!

Głosy mogą być głośne i wyraźne lub ledwo odróżnialne od myśli.
Zdjęcie dzięki uprzejmości stockimages w FreeDigitalPhotos.net

Halucynacje słuchowe są częstsze, niż moglibyśmy sądzić, i zdarzają się nie tylko osobom z problemami psychicznymi. Przykład opisany powyżej jest formą halucynacji hipnopompicznych, tj. tych doświadczanych po przebudzeniu ze snu i doświadczanych przez ponad 12% populacji (Ohayon i in., 1996). Poświęćmy chwilę, aby rozważyć, co rozumiemy przez „halucynację”. Samo słowo pochodzi z łacińskiego „allucinari”, co oznacza „wędrować w umyśle”, „marzyć” (Choong i in., 2007). Jest to percepcja, która pojawia się w przypadku braku bodźca zewnętrznego, kiedy jesteśmy w pełni lub częściowo rozbudzeni, i nie należy jej mylić z iluzją, która jest błędnym postrzeganiem prawdziwego bodźca. Halucynacje są jednym z głównych objawów schizofrenii; rzeczywiście 70% osób z tą chorobą słyszy głosy. Nie są to jednak jedyne osoby. W niektórych badaniach 10% mężczyzn i 15% kobiet w populacji ogólnej opisywało, że słyszeli głosy w pewnym momencie swojego życia (Tien, 1991). Często zdarza się, że doświadczamy halucynacji, kiedy zasypiamy (hipnagogiczne) lub kiedy się budzimy (hipnopompiczne). Słyszenie głosów może wpłynąć na nas jeszcze bardziej po tym, jak stracimy kogoś bliskiego; prawie połowa niedawno owdowiałych osób słyszy głos swojego zmarłego małżonka (Carlsson i Nilsson, 2007).

Co to w takim razie jest, co ludzie słyszą? Halucynacje mogą być fragmentami wspomnień lub strumieniem świadomości, często związanymi z obawami, i są bardziej prawdopodobne w czasach stresu lub zmęczenia. Głosy mogą być głośne i wyraźne, jak gdyby ktoś w pokoju właśnie przemówił, albo ledwie odróżnialne od naszych myśli.

„Słyszę mieszaninę głosów mężczyzn i kobiet, ale nie ma wśród nich głosów dzieci. Zazwyczaj każą mi robić rzeczy, ale nie niebezpieczne. Czasem powiedzą, żebym wyjęła śmieci lub sprawdziła zamek w oknie albo zadzwoniła do kogoś. Czasami komentują to, co robię i czy wykonuję to dobrze lub co mogę robić lepiej ”(Woods i in., 2015).

Ponieważ halucynacje dotykające zdrowych ludzi, mają podobną formę do tych, które dręczą pacjentów ze schizofrenią, naukowcy uważają, że znajdują się na kontinuum normalnej percepcji. Gdzie zatem jest granica między „normalnymi” i „psychotycznymi” halucynacjami i jeśli słyszymy głosy, czy oznacza to, że jesteśmy zagrożeni chorobą psychiczną? Halucynacje, które prowadzą do zaburzeń lub są ich częścią, są bardziej negatywne i natrętne, i wiążą się z większym niepokojem i depresją. Na przykład, zdrowa osoba może znaleźć duchowe lub religijne wyjaśnienie swoich głosów i jest bardziej skłonna do współpracy z nimi, podczas gdy osoba z psychozą jest bardziej skłonna myśleć, że głos należy do prawdziwej osoby i próbuje się jej oprzeć . Im bardziej jednostka boi się i stara się unikać głosów, tym bardziej stają się natrętne i przerażające.

Głosy w chorobie psychicznej wydają się być bardziej negatywne i związane z większą depresją.
Zdjęcie dzięki uprzejmości David Castillo Dominici w FreeDigitalPhotos.net

„Gdy miałem około 20 lat, słyszałem głosy demonów krzyczących na mnie, mówiących mi, że jestem potępiony, że Bóg mnie nienawidzi i że idę do piekła… Głosy były tak przerażające i niszczące, że nie mogłem się skupić ani skoncentrować na czymkolwiek innym. ” Fizjologiczne podstawy halucynacji nie są jasne. Wiemy, że w chwili, gdy słyszymy dźwięki i głosy, które nie istnieją, aktywuje się kora słuchowa w sposób podobny do „prawdziwych” bodźców słuchowych. Treść halucynacji jest prawdopodobnie najlepiej zrozumiana w kontekście życia, osobowości i doświadczeń jednostki. Prosta melodia wytwarzana przez korę słuchową w odpowiedzi na twoje pragnienie lodów jest nieszkodliwa. Podobnie słuchanie głosu zmarłej ukochanej osoby może być pocieszające; ich głos jest odciśnięty w twoim mózgu – nic dziwnego, że możesz go odtworzyć, gdy pragniesz go usłyszeć. Być może szyderczy komentarz jest twoim wewnętrznym krytykiem, który wykorzystał korę słuchową, by cię dręczyć? Jedno jest pewne: chociaż głosy mogą być bardzo niepokojące, a radzenie sobie z nimi często wymaga profesjonalnej pomocy, nie zawsze są one niebezpieczne lub świadczą o chorobie psychicznej.

Dr neurobiologii poznawczej Jadwiga Nazimek

Bibliografia:

Carlsson, M. E. & Nilsson, I. M. (2007) Bereaved spouses’ adjustment after the patients’ death in palliative care. Palliative and Supportive Care, 5, 397-404.

Choong, C., Hunter, M. D. & Woodruff, P. W. (2007) Auditory hallucinations in those populations that do not suffer from schizophrenia. Current Psychiatry Reports, 9, 206-12.

Johns, L., Kompus, K., Connell, M. et al. (2014) Auditory Verbal Hallucinations in Persons With and Without a Need for Care. Schizophrenia Bulletin 40 (4): 255-264

http://schizophreniabulletin.oxfordjournals.org/content/40/Suppl_4/S255.full

Nayani, T. H. & David, A. S. (1996) The Auditory Hallucination: a Phenomenological Survey. Psychological Medicine, 26, 179-192.

Ohayon, M. M., Priest, R. G., Caulet, M. & Guilleminault, C. (1996) Hypnagogic and hypnopompic hallucinations: pathological phenomena? British Journal of Psychiatry, 169, 459-67.

Tien, A. Y. (1991) Distributions of hallucinations in the population. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 26, 287-92.

Woods, A., Jones, N., Alderson-Day, B., Callard, F., fernyhough, C. (2015) Experiences of         hearing voices: analysis of a novel phenomenological survey. The Lancet. Psychiatry http://www.thelancet.com/journals/lanpsy/article/PIIS2215-0366%2815%2900006-1/fulltext

Call Now ButtonZadzwoń